• Samantha Pincetti (midden) kijkt toe als haar teamgenoot schiet. Mede door haar ouders (inzet) kan zij handballen in Baarn.

    Christine Schut
  • Gill en Marian Pincetti.

    Christine Schut

G-handbalteam HCLB kan aanvulling gebruiken

BAARN ,,Samantha wilde handballen. De dichtsbijzijnde vereniging voor haar was in Almere, dat vonden we te ver." Gill en Marian Pincetti hebben voor hun dochter in 2008 het initiatief genomen tot de oprichting van een g-handbalteam in Baarn. Een team voor spelers met een verstandelijke beperking. ,,We begonnen met drie spelers, inmiddels zijn het er twaalf." Zaterdag houdt HCLB een g-toernooi in sporthal De Trits.

,,Onze dochter Samantha hockeyde in Laren. Maar doordat ze last kreeg van haar rug, ging dat niet meer. Omdat haar broer Michael handbalde, wilde zij dat ook. Ik ben mij gaan oriënteren en heb mensen binnen, toen nog, sv Baarn, benaderd. Jan Koops, Yvonne Gesgarz en Maroesja Boersma wilden helpen. Ik ben bij andere verenigingen gaan rondkijken, heb een plan opgesteld en toen het bestuur akkoord gaf, zijn we van start gegaan", blikt Gill Pincetti terug. HCLB mikt op spelers vanaf vijftien jaar. De jongste is nu achttien, de oudste tegen de veertig. Elke zaterdag van 10.00 tot 11.00 uur trainen ze in sporthal De Trits. ,,En na afloop drinken we met zijn allen wat. Want het sociale aspect is erg belangrijk", vult Marian aan.

,,We kwamen er destijds achter dat niets is op sportgebied voor mensen met een beperking, ze moeten altijd Baarn uit. Het is jammer dat er nu alleen nog handbal is, het zou mooi zijn als er meer sporten zouden zijn in Baarn." Het team heeft veertien begeleiders die, bij toerbeurt, de trainingen verzorgen en meegaan naar toernooien. ,,De begeleiders nemen voor de ouders zorg uit handen. Voor Samantha, die nog thuis woont, is het uurtje handbal op de zaterdagochtend een uitje zonder haar ouders. Dat is voor haar goed. En bij toernooien zijn ze langer op pad, lekker even weg. Hun wereldje is al vrij klein. Dan hebben de ouders ook even tijd voor zichzelf. Doordat het begeleidingsteam hecht is, weten ze wat de spelers vragen", legt Marian uit. Gemiddeld speelt het team twee toernooien per maand. Inmiddels zijn in elke provincie wel g-handbalteams.

Hoogtepunt zijn de Special Olympics Nationale Spelen (SONS) die elke twee jaar worden gehouden. In 2020 in Den Haag. Dit is een driedaags sportfestijn voor mensen met een verstandelijke beperking. ,,We mogen eigenlijk maar tien spelers meenemen, maar laten uiteraard niemand thuis. Het zou mooi zijn als we twintig spelers bij elkaar krijgen, dan kunnen we twee teams inschrijven", denkt Gill Pincetti vooruit. ,,De begeleiding is drie dagen op pad met de spelers, neemt daar ook vrij voor. Wat je ervoor terugkrijgt is geweldig", aldus Gill. Overigens is bij HCBL het motto 'Meedoen is al winnen'. ,,Ons handbalniveau is bijzonder laag, we worden altijd laatste bij toernooien. Maar dat maakt helemaal niets uit, ook niet voor de spelers. Meedoen is al winnen voor de meesten. Het is een hechte groep aan het worden, dat is veel belangrijker."

Wie wil kennismaken met g-handbal is zaterdag van 10.30-12.45 uur welkom in De Trits. Info per e-mail: ghandbal@gmail.com.

Christine Schut